Van 1998 tot 2014: zestien jaar Holland Homes in Helmond

Geplaatst: 10 juni 2014 in WK 2014

‘Waar bouwen we het Holland Home?’ is een vraag die rond mei in een WK- of EK-jaar altijd gesteld wordt. Het begon in 1998 kleinschalig in een huiskamer in Stiphout, maar met het verstrijken van de jaren werden de Holland Homes steeds groter, mooier, professioneler en drukker. Een terugblik op zestien jaar voetbal kijken in een zelfgebouwde oranjekroeg.

1998: Compricon-ballen voor heel Stiphout
In 1998 werd de basis gelegd tot het hedendaagse Holland Home. Niet in een aparte schuur, maar gewoon in een huiskamer aan de Gerwenseweg 17. In de week voor de openingswedstrijd van Oranje werden er talloze bij de Shell in Mierlo-Hout losgepeuterde vlaggen opgehangen. Een om de tv gewikkelde oranje slinger maakte de setting af.

De Hup Holland-vlag van de Shell was in 1998 een populair attribuut.

De Hup Holland-vlag van de Shell was in 1998 een populair attribuut.

Dankzij de firma Compricon, die 36 plastic voetballen beschikbaar stelde, hoefde onze vriendengroep – een groep jongens van rond de achttien jaar oud – zich voor en na de wedstrijden niet te vervelen. Na de achtste finale tegen Joegoslavië, waarin Edgar Davids in de slotminuut de winnende scoorde, waren er daar nog maar een paar van over: vanuit de achtertuin van de familie Lavrijsen werden er uit pure blijheid en opluchting ballen de hele wijk in getrapt.

Hét hoogtepunt van het WK 1998 in Frankrijk was ongetwijfeld het doelpunt van Dennis Bergkamp tegen Argentinië. Na urenlang bier en apfelkorn drinken wist niemand op dat moment hoe die bal ineens voor zijn voeten kwam, maar dat hebben we daarna nog tientallen keren gezien. De vreugde-explosie na het doelpunt was gigantisch, net als het aantal gesneuvelde bierflesjes, kopjes en chipsschaaltjes na de 2-1. De stemming na afloop van de na penalty’s verloren halve eindstrijd was iets minder feestelijk.

De voetbalhit van toen: Carnaval de Paris van Dario G.

2000: Sukkels!
Het eerste Holland Home na de millenniumwisseling stond aan de Van der Weijdenstraat in Stiphout, destijds de vaste indrinklocatie van de vriendengroep. Het woord ‘sukkels’ klonk daar in de huiskamer – dankzij bewoner Trevor Rhoe – vaak, maar nooit zó vaak als tijdens de halve finale tegen Italië. Dat was de wedstrijd van de gemiste strafschoppen en de gemiste kans op het behalen van de eerste finale sinds 1988.

Het speciaal voor het EK in Nederland en België ingerichte Holland Home was simpel, maar doeltreffend. Wat vlaggen, sjaals en kratten bier waren voldoende om ons een leuke voetbalzomer te bezorgen. Geen grootse verbouwing, al scheelde het na de frustrerende gemiste-strafschoppen-lawine van 29 juni 2000 bar weinig. Inderdaad Trevor, sukkels waren het.

De voetbalhit van toen: Campione van E-Type.

2004: Einde aan (en begin van) een trauma
In tegenstelling tot in 2002 was Oranje er in 2004 weer gewoon bij. Ons voetbalverblijf was, net zoals zes jaar eerder, weer op het domein van de familie Lavrijsen aan de Gerwenseweg. Er was echter één wijziging: we kwamen het huis niet meer in. Niet vreemd, gezien de schade die na Bergkamps goal in 1998 werd aangericht.

De ruime schuur was gelukkig ook prima. De kansen op het halen van de knock-outfase waren dat, na het gelijke spel tegen Duitsland (1-1) en het geknoei tegen Tsjechië (2-0 voorsprong weggegeven), helaas niet. Des te groter was de opluchting toen het B-team van de Tsjechen Duitsland naar huis stuurde en Oranje toch nog een ronde verder kwam.

De zaterdag erna wachtte Zweden in de kwartfinale. Toen duidelijk werd dat strafschoppen de beslissing moesten brengen, waren de oranje vlaggen al deels van de muur gerukt. Toen Arjen Robben de beslissende penalty benutte, werden deze snel weer teruggehangen. Eindelijk werd er met het strafschoppentrauma afgerekend. Dat met het verlies tegen Portugal een nieuwe reeks trauma’s was begonnen, wisten we toen nog niet.

De voetbalhit van toen: Força van Nelly Furtado.

aaa

Na de 1-1 van Ruud van Nistelrooij wordt er gezongen.

aaa

De mat van Dierk Lavrijsen wordt speelklaar gemaakt.

aaa

Vreugde na de overwinning op Zweden.

2006: Eerste Holland Home buiten Stiphout
In 2006 werd er geschiedenis geschreven: voor het eerst in de historie werd er buiten Stiphout een Holland Home ingericht. De garage van de familie Kuypers was tijdens het WK in Duitsland ons thuishonk. Kunstgras, Duitse biertafelbanken en een groot scherm droegen bij aan een prachtig voetbalsfeertje op de hoek van de Warandelaan.

Hadden we in 2004 al een hekel aan Portugal, in 2006 steeg die haat tot ver buiten de dampkring. In de keiharde achtste finale – een slachtpartij waar zelfs schopploegen als Boerdonk en Fiducia stil van werden – wonnen de buitengewoon irritante portdrinkers en kon het Holland Home worden ontmanteld.

De voetbalhit van toen: Celebrate The Day van Herbert Gronemeyer.

2008: Mooi telt niet
Niet alleen het voetbal tegen Italië en Frankrijk was in 2008 was fraai; het Holland Home aan de Gasthuisstraat was zeker zo mooi. De inmiddels met de grond gelijk gemaakte schuur van de familie Van Oorschot aan de Gasthuisstraat bleek buitengewoon goed geschikt om voetbal in te kijken, bleek zes jaar geleden wel. Vooral de twee handigste Van Oorschot-broers (we noemen geen namen, maar in elk geval niet Rob en Bas) bouwden een tribune die tijdens de duels van Oranje een hoge bezettingsgraad had.

Na de moeiteloos overleefde poulefase ging het direct daarna mis. Rusland was in de achtste finale te slim en vroeg op de morning after was er in het Holland Home niets meer over dat nog aan het EK deed denken.

aaa

Holland Home-bezoekers zien dat underdogs Nederland en Storm goed presteren.

De voetbalhit van toen: Viva Hollandia van Wolter Kroes.

2010: 23 angstige minuten
Hoe lang 23 minuten kunnen duren, ontdekten we op de verzengend hete eerste vrijdag van juli. Toen Wesley Sneijder het Nederlands elftal in de 67e minuut van de kwartfinale tegen Brazilië naar 2-1 kopte, schreeuwden we de klok naar de 90. Toen er eindelijk werd afgefloten, ontstond er een feest dat we wegens de matige prestaties op de voorgaande toernooien niet hadden gevierd.

Ondanks grote hoeveelheden drank die tijdens het WK 2010 burgemeester zijn gemaakt, kunnen we ons deze eindronde nog goed herinneren. IJzig stil werd het in de met de wedstrijd voller wordende keuken van de familie Kuypers, toen Uruguay in de halve finale op 1-1 kwam. Maar toen het bereiken van de eerste WK-finale sinds 1978 definitief was, waren we waarschijnlijk tot in Leeuwarden te horen.

Dankzij scheidsrechter Webb, de kleine rechterteen van Casillas en de goal van Iniesta lukte het vier jaar geleden nét niet. Komende vrijdag moeten we dan maar revanche nemen.

De voetbalhit van toen: Wavin’ Flag van K’naan.

2012: Korte Holland Home-roadshow
Inpakken en wegwezen. Dat gold niet alleen voor Oranje na drie zwakke poulewedstrijden, maar ook voor de vaste Holland Home-bezoeker. Voor het eerst was er in 2012 namelijk geen vaste locatie om naar de duels te kijken. Onze thuisbasis wisselde even vaak als het Oranje-basisteam van 2012.

Aan de Beatrixstraat zagen we Nederland afgaan tegen Denemarken, aan Het Buske prutsen tegen Duitsland en aan de Gasthuisstraat keken we toe hoe Nederland definitief uit het toernooi werd geknikkerd door – hoe kan het ook anders – Portugal.  Het was een kort en teleurstellend toernooi voor ons oranjefans, zeker nadat de verwachtingen door het bereiken van de WK-finale torenhoog waren.

aaa

Spanning voor de wedstrijd tegen Duitsland.

aa

Ontspanning voor de wedstrijd tegen Portugal.

2014: Nieuwe ronde
Eigenlijk niemand weet nog hoe ‘we’ er aan de vooravond van het WK in Brazilië voor staan. Veel zal afhangen van de vorm die zestien jaar geleden al door Jan Noten werd benadrukt: de Gouden Driehoek in de voorhoede.

De jonge middelbare scholieren van 1998 zijn nu dertigers met een fulltimebaan. De meesten hebben kinderen en/of zijn getrouwd. Wat niet is veranderd, is dat we nog steeds samen in hetzelfde elftal voetballen. Niet meer in de A1, de kweekvijver van talenten, maar in Stiphout Vooruit 4: de opvangbak van voetballers die ooit klaar leken voor een carrière in Stiphout Vooruit 1. Voor weinigen van ons kwam die spetterende sportieve loopbaan er.

Wat ook niet is veranderd, is ons fanatisme als er een groot eindtoernooi gehouden wordt. Het Holland Home staat er alweer klaar voor. De Schutterslaan – de nieuwe woongrond van de familie Rhoe – is dit jaar the place to be, zoals dat in goed Nederlands heet. Kort na het WK zal dit pand worden gesloopt. Maar als de schutters van Oranje de prestatie van vier jaar geleden overtreffen, is het niet uitgesloten dat de boel al direct na de finale wordt afgebroken. En daar is dan niet eens een sloopbedrijf voor nodig.

Advertisements

Reacties zijn gesloten.