Poolse amokmaker kan Utrechts uitstapje Stiphout 4 niet verpesten

Geplaatst: 5 juni 2011 in Stiphout Vooruit 4

Met flinke slokken werkte Carrie Bijnen zondagochtend om half zeven zijn tweede kopje espresso weg. De normaal zo goedgemutste verdediger was opvallend kribbig, en de wallen onder zijn ogen verraadden de oorzaak. ,,Dit is toch niet meer normaal?’’, snauwde hij retorisch. ,,Een overnachting in dit tophostel heeft me een rib uit het lijf gekost. Maar toch loopt hier vannacht één of andere luidruchtige Pool als een bezetene op de deur te bonken. Als ik had geweten dat hier zo veel asociaal volk zou logeren, was ik waarschijnlijk niet meegegaan.’’ Het ongenoegen van Bijnen was te begrijpen. Stiphout 4 beleefde een prachtig teamuitje, maar had de pech dat een andere slaapgast het niet zo nauw nam met de fatsoensnormen.

Op zaterdagochtend was er nog geen vuiltje aan de lucht. Zoals wel vaker dit seizoen werd er om tien uur verzameld, alleen was deze keer de achtertuin van trainer / scheidsrechter Rob van Oorschot het decor. ,,Dat is eens wat anders dan ’t Molenven’’, merkte Dierk Lavrijsen op. ,,Maar wel lekker om weer eens op Stiphouts gras te staan. Ik kan me de laatste keer niet meer herinneren’’, sprak de vleugelverdediger sarcastisch, waarna Rob van Oorschot hem sommeerde zijn gazon te verlaten.

Nadat het adres van de eerste halte in de TomToms van de chauffeurs was ingevoerd, kon begonnen worden aan de reis naar Eiland van Maurik voor het sportieve gedeelte: een voetgolfronde van achttien holes. De scorekaart van Rob van Oorschot vertoonde opvallend vaak het getal elf (het maximum aantal slagen per hole, red.). ,,Nou en? Onze spitsen hebben meestal wel meer dan elf pogingen per wedstrijd nodig om de bal in het doel te krijgen’’, zo pareerde de coach. ,,Maar als je het niet erg vindt speel ik nog een rondje, want dit is een spel naar mijn hart.’’

Van Oorschot viel niet in de prijzen, in tegenstelling tot Mark Meulendijks. De betrouwbare grensrechter won de strijd om de langste drive. De vlagger was verbaasd. ,,Volgens mij hebben we allemaal dezelfde afstand afgelegd om hier te komen. Hoe dan ook, ik neem de prijs graag in ontvangst.’’ Niet iedereen kon even goed met de uitslag leven. ,,Belachelijk”, vond Justin Rhoe. ,,Ik heb vaak genoeg gehoord dat ik de langste heb. Dus Mark kan me wat. Als hij slaapt, pik ik mooi die prijs in’’, zo gaf hij zijn plannen gniffelend bloot. Dat de terriër later op de avond nog meer bloot zou geven, was toen overigens nog niet bekend.

Na het intensieve middagprogramma was het tijd om de Domstad te bezoeken. Een spannend moment, gaf organisator Eric van Diepen met bevende stem toe. ,,Ik heb mijn uiterste best gedaan om een toplocatie te vinden. Omdat ik wat laat was met boeken, waren er nog maar twee mogelijkheden: het Hilton of dit hostel. Beide opties gaven elkaar weinig toe, maar het ontbijtbuffet bij Bed & Breakfast Utrecht leek me iets beter. Hopelijk zijn mijn teamgenoten even enthousiast als ik. De recensies op internet waren in ieder geval veelbelovend.’’

De op internet gepubliceerde recensies waren veelbelovend (klik op de afbeelding voor een vergroting).

Al snel werd duidelijk dat Van Diepen de juiste keuze had gemaakt. Rob Vermulst kwam superlatieven te kort. ,,De uitbater van dit hostel heeft fantastisch werk geleverd. Ik kan niet wachten om vanavond op deze goddelijke matrassen neer te ploffen. Maar ook het ontbijtbuffet ziet er geweldig uit. En dat voor nog geen dertig euro per nacht. Ik ben er stil van!’’.

Tevreden observeren de aangenaam verraste Stiphout 4-spelers hun slaapplaats.

Volgend op een korte tussenstop bij café Heerenplein werd het anker uitgegooid bij restaurant Jaap eet, drinkt & geniet aan de Utrechtste Neude. Dat het personeel beter kan koken dan rekenen bleek wel toen de rekening werd gepresenteerd. Junior-accountant Justin Rhoe had het snel in de smiezen. ,,Sukkels! Toen ik de bon controleerde ontdekte ik meteen dat ze ons meer dan honderd euro te veel in rekening hadden gebracht. Het is maar goed dat ze de fout snel hadden hersteld, anders had ik die kok eens achter het fornuis uit getrokken’’, brieste de verhitte middenvelder.

Vroeg op de avond verlaat een kater het Utrechtse restaurant. De oplettendheid van Justin Rhoe voorkwam dat Stiphout 4 het restaurant met een kater zou verlaten.

Na de culinaire tussenstop stond de eerste échte uitdaging op het menu. Frans van Stiphout zag het somber in. ,,Tja, Utrecht is natuurlijk geen Stiphout. Zie hier maar eens ergens met twintig luidruchtige drinkebroeders binnen te komen. Je krijgt nog makkelijker twintig mensen naar een concert van Dries Roelvink!’’

De zorg van de stamoudste was onnodig, want bij café Dikke Dries was de groepsgrootte geen probleem. Bovendien was de gedraaide muziek van betere kwaliteit dan de naam van de bar doet vermoeden en waren de vrouwelijke bezoekers niet te beroerd om een praatje met de Stiphoutse toeristen aan te knopen. Twan van den Elsen kon het wel waarderen. ,,Ik heb gezellig gepraat met die sympathieke dames. Ze hadden eigenlijk geen geld om vanavond op stap te gaan, maar de alimentatie was nét op tijd bijgeschreven op hun rekening. Fijn, want nu had ik tenminste twee gezellige gesprekspartners.’’

Op het terras van het sfeervolle café Dikke Dries was Brazilië - Nederland prima te volgen.

Nadat de kroegen waren gesloten, druppelden de spelers en begeleiders van Stiphout 4 in kleine groepjes binnen bij het luxe hostel aan het Lucasbolwerk. ,,Normaal houd ik wel van een broodje shoarma na een stapavond. Maar ik kon nu de roep van mijn heerlijk zachte bed niet weerstaan’’, zei Frank van Uden, waarna hij al vlug in dromenland was.

Helaas werd de rust snel verstoord. Rond vier uur ’s nachts vond een Poolse bezoeker het namelijk nodig om de door Stiphout 4 gereserveerde slaapzaal met veel bombarie te betreden. ,,Schandalig!’’ riep de zojuist gewekte Ron Kusters. ,,Nachtrust moet gerespecteerd worden, hoewel ik er niet van overtuigd ben dat mijn toekomstige zoon of dochter dat meteen zal begrijpen. Hoe dan ook, het is jammer dat die aspergeplukker pas indamde toen ik dreigde de politie te bellen. Al moeten wij de hand ook in eigen boezem steken. Ik wil geen namen noemen, maar Geoffrey Borsboom was vannacht érg luidruchtig. Een smetje op een verder prachtig weekend.’’

Ook nestor Frans van Stiphout had zich een betere nachtrust voorgesteld.

Ondanks de gebroken nacht was de stemming in de ontbijtzaal zondagsmorgens weer prima. Ook de hostelmanager toonde zich in opperbeste stemming. ,,Waren alle gasten maar zo. Die voetballers hebben zich voorbeeldig gedragen. Natuurlijk is het spijtig dat die vervelende, dronken Pool zo tekeerging. Hopelijk laten die jongens uit Stiphout zich hierdoor niet weerhouden om nog eens terug te komen. De deur staat wagenwijd voor ze open’’, aldus de contente hotelier. Voor Carrie Bijnen was het te laat. ,,Na dat ordinaire geschreeuw van vannacht heb ik het hier wel gezien. Volgend jaar doen ze het maar zonder mij.’’

Twan van den Elsen had ook slecht geslapen, maar liet zich de jus d'orange goed smaken.

Het komende kwartaal moeten de Stiphout 4-lieden het even zonder elkaar doen. Pas begin september staat de eerste formele hereniging op het programma, als het nieuwe seizoen begint.

Advertisements

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s